We hebben een prachtig schaatsweekend achter de rug, zonder twijfel het mooiste van de voorbije twaalf jaar. Een uitbundige zon boven een schitterend decor vol witberijpte bomen en op veel plaatsen nog een sneeuwdek. Strenge vorst zaterdagochtend, gevolgd door een ijsdag. Matige vorst zondagochtend, met in de namiddag licht positieve luchttempertaruren, maar een ijsvloer die in perfecte staat bleef. In laatste instantie werden nog een aantal ijsvloeren vrijgegeven, zoals de de immens populaire Damse Vaart. Dat dit pas zondag gebeurde en niet zaterdag, is onbegrijpelijk. De bescheiden vorst in de nacht van zaterdag op zondag kan onmogelijk het verschil hebben gemaakt. Daarbij is ijs betrouwbaarder bij negatieve temperaturen overdag (zoals zaterdag) dan bij positieve (zoals zondag).

Ook elders kon volop worden geschaatst.  Zo meldt een lezeres dat de grote vijver van Provinciaal Domein De Schorre in Boom het voorbije weekend werd vrijgegeven. Met kraamjes en muziek langs het ijs, was het er een gezellige bedoening. Schaatsend Vlaanderen op zijn best, zeg maar.


Op de Kraenepoel in Aalter vond zondagvoormiddag het Vlaamse Kampioenschap Marathonschaatsen op natuurijs plaats. De overwinning was voor de sympathieke Eeklonaar Sven Mallezie, sinds kort ook trainer van schaatsclub LBSG uit Gent. Hij kwam over de finish na een lange solo-actie. Allain Vercamst uit Waregem won de sprint om de tweede plaats. Zelf liet ik mij overhalen om te starten in de B-wedstrijd, ondanks het feit dat ik sinds 2002 geen wedstrijd meer heb gereden en amper nog heb gesport. Na drie ronden in de kopgroep (onder het motto "Ik ben toch in beeld geweest", meer bepaald in het VTM-nieuws) gaven rug en benen er de brui aan en heb ik mij beperkt tot uitrijden. Maar geamuseerd heb ik mij zeker. In de namiddag ging het naar de kreken in Moerbeke-Waas (Kruisstraat), waar het ijs er prachtig bij lag.

De volgende dagen treedt de dooi in. Of dit het definitieve einde van deze schaatsperiode betekent, is nog niet zeker. De onzekerheid over nieuwe (maar in elk geval minder strenge) vorst tegen het einde van de week blijft in de kaarten zitten. Het EPS-ensemblegemiddelde van de temperatuur op 2 meter hoogte blijft de volgende tien dagen schommelen rond +2°C. Dat kunnen we catalogeren onder lichte dooi. Hou er in elk geval rekening mee dat een dikke ijsvloer bij dooiweer een stuk minder draagkracht heeft dan bij negatieve temperaturen, onder meer omdat aan de scheuren het ijs dan niet meer aan elkaar haakt, waardoor er losse ijsschollen kunnen ontstaan.