En zo zijn we opnieuw in een koude periode aanbeland. Met een maximumtemperatuur van -1°C is de eerste Drongense ijsdag van februari een feit. Gisteren konden we nog eens een ouderwetse inval van winterkou meemaken. In de ochtend viel er nog regen, met hier en daar een verdwaald nat sneeuwvlokje. In de loop van de namiddag werd het droog, maar het bleef betrokken en het kwik zakte gestaag, tot rond -2° om 19 uur. Het ging dus om pure transportkou, afkomstig uit Duitsland en Nederland.

Jammer genoeg heeft de ijsvloer bij ons de voorbije zware dooiaanval niet overleefd en moet de ijsvorming weer van nul beginnen. Heel anders is het in het noorden van Nederland. Daar is het ijs van de vorige vorstperiodes niet verdwenen uit sloten en meren en daar kan morgen het Nederlands kampioenschap marathonschaatsen op natuurijs worden gereden. Dat wordt georganiseerd op het Zuidlaardermeer in Groningen. Daar ligt een ijsvloer van maar liefst 18 à 20 cm. Of hoe een paar honderd kilometer noordelijkere ligging een gigantisch verschil kan maken...

Blijft de vraag of we in Vlaanderen nog zullen kunnen schaatsen de volgende dagen. Voorlopig niet, vrees ik. Zoals gezegd moet de ijsvorming hier van nul beginnen. De vorst is ingevallen met vrij veel wind. Die wind mengt het koude oppervlaktewater met minder koud water uit de diepte. De volgende nachten hangt er ook vrij veel bewolking, die de uitstraling en dus ook de vorst tempert. Er is ook kans op enkele sneeuwbuitjes. Wat de gevolgen zijn van sneeuw op een dunne ijsvloer, dat weten we inmiddels. Al bij al dus nog niet zo'n gunstige omstandigheden voor de vorming van schaatsijs.

Maar wat niet is, kan misschien nog komen. Het winterweer weet de komende week nog niet van wijken. Het hogedrukgebied dat nu nog tussen Schotland en IJsland ligt, breidt zich tegen het weekend uit naar het oosten. Daardoor blijft er bij ons een oostelijke tot noordoostelijke stroming staan. De luchtdrukgradiënt vermindert, waardoor ook de wind wegvalt. Op het einde van de tiendaagse verwachtingsperiode lijken de maxima wat op te lopen, tot rond +3°C. Op zich hoeft dat geen probleem te zijn, zolang het 's nachts maar stevig vriest en de dauwpunten negatief blijven. We leven dus in hoop.

Hieronder: de "ijspluim" voor het zuidwesten van Nederland ziet een bescheiden ijsvloer ontstaan de komende dagen. (bron: www.winterplaza.nl)

De weermodellen hebben een aantal moeilijke dagen achter de rug. Weerkaarten en ensembles sprongen van het ene uiterste naar het andere, of lieten zo'n grote spreiding zien dat er geen touw aan vast te knopen was. Nu lijken ze door de bomen het bos opnieuw te zien. Alle modellen tekenen voor volgende week een nieuwe periode met "vuil" winterweer in: 's nachts lichte tot matige vorst, overdag maxima iets boven het vriespunt en geregeld sneeuw. De winter is dus nog niet voorbij.

De voorbije dagen kwam het kwik voor het eerst sinds weken nog eens fors boven nul. Vandaag noteerden we in Drongen +8,9°C. Oorzaak zijn Atlantische depressies, die eventjes kwamen opzetten en zachte oceaanlucht tot boven de Lage Landen brachten. Erg succesvol is hun opmars niet. Boven Oost-Europa blijft de winter regeren en het ziet er naar uit dat die koude lucht uit het oosten en noorden opnieuw terreinwinst boekt naar het westen.

Het eerste opstapje naar hernieuwd winterweer vindt eigenlijk overmorgen al plaats. Een depressie trekt dan ten zuiden van ons land door. De wind zoekt alweer de oosthoek op. Echt koud wordt het dan nog niet, want de zachte lucht die de voorbije dagen over ons land trok, keert dan met die oostenwind gewoon terug naar onze omgeving. Maar tegelijk schuift ook de wintergrens weer op naar onze omgeving. Zaterdag ligt die nog in het grensgebied tussen Polen en Duitsland, zondag aan de grens tussen Duitsland en ons land. Zaterdag halen de maxima nog 7°C, zondag is dat nog 4°C. In de nacht van zondag op maandag kan het in het oosten van ons land en in Nederland opnieuw vriezen. In het westelijk deel van Vlaanderen blijft het kwik allicht nog licht positief.

Op maandag zien we alweer een mooie blokkade op de Atlantische Oceaan. Aan de grond ligt de kern van hogedruk ongeveer ter hoogte van IJsland. Boven Scandinavië ligt een lagedrukgebied. Dat hebben we deze winter nog al een paar keer gezien. Het resultaat: vrij koud winterweer met veel kans op sneeuw. Het is nog te vroeg voor details, maar de kans dat we volgende week te maken krijgen met een wit Vlaanderen, lijkt alweer erg groot te worden. Wat dat betreft lijkt de winter van 2009-2010 op zijn elan verder te gaan: koud, maar met meer plezier voor sneeuw- dan voor schaatsliefhebbers.